Maak kennis met Henny

In de serie ‘Maak kennis met …’ is steeds een lid van Vredehorst aan het woord. Hij of zij vertelt iets over zichzelf en over waarom hij/zij lid is van Vredehorst. Wat maakt dit wooninitiatief uniek en bijzonder? Wellicht komen er ook hele andere dingen aan bod, we laten ons verrassen.

Vandaag is Henny aan het woord.


"Mijn naam is Henny en ik ben 56 jaar oud. Al jarenlang werk ik met veel plezier als logistiek medewerker bij Centraal Boekhuis. Iets waar ik écht gek op ben is de chocolade van Coco en Sebas.

Het leven liep een aantal jaar geleden heel anders dan dat ik had gehoopt, gedacht en verwacht en daardoor woon ik nu tijdelijk bij Next Level, van Het Leger des Heils.

Omdat ik weet hoe het is om in situaties te belanden waardoor je bij Het Leger des Heils belandt, doe ik daar ook vrijwilligerswerk. Mensen zijn geneigd om te denken ‘dat overkomt mij niet’, maar ik heb gezien dat het iedereen kan overkomen. Of je nu jong of oud bent, rijk of arm.


Na een tijd van kennismaking met Vredehorst en de groep mensen die er nu is, heb ik een tijdje geleden besloten om lid te worden. Ik voel me er zo op mijn gemak, ik word gezien en ik kan en mag er open zijn. Ook wordt er goed gereageerd op mijn verhaal. Het voelt als een warme deken en ik ben dus heel blij dat Vredehorst op mijn pad is gekomen.

Mijn omgeving reageert ook heel positief op mijn besluit om me bij Vredehorst aan te sluiten. Ze vinden het namelijk ‘echt iets voor mij’ omdat ik een mensenmens ben en reuring om me heen moet hebben. Daarnaast kan ik me ook dienstbaar opstellen en als ik iets kan doen om een ander te helpen dan vind ik dat fijn. Wat ik zelf heel prettig vind, is dat je binnen dit project een eigen huis hebt. Ik ben echt een gezelschapsmens, maar soms heb ik even behoefte aan tijd voor mezelf.

Als je je bij Vredehorst aansluit, wordt er ook aan je gevraagd wat je kunt bijdragen aan de groep. Ik heb BHV en dat wil ik op een dag wellicht gaan gebruiken voor Vredehorst.

Eén van de waarden van Vredehorst is dat we zowel het leven willen delen als spullen en auto's. Ik sta daar heel positief tegenover en ergens vind ik het ook wel fijn omdat je dus niet zelf 'alles' hoeft te hebben. Of het nu gaat om een boormachine, een keukenapparaat, een auto of een trampoline, we delen. En als er iets stuk gaat, dan lossen we dat gezamenlijk op. We zijn volwassen, denk ik dan."